درخت بائوباب در دشت های آفریقا ،استرالیا ،ماداگاسکار و هند، عمدتا در اطراف خط استوا یافت می شود.درخت بائوباب از خانواده بائوباب(پنیرکیان) بوماکس یا Bombacace می باشد.این درخت یکی از عجایب خلقت می باشد،  درخت بائوباب در آفریقا به نام پادشاه درختان معروف می باشد.

بائوباب وقتی نهال است مانند درختان معمولی است. اما هنگامی که عمرش به ۳۰ یا ۴۰ سال می رسد اتفاق عجیبی می افتد به این ترتیب که تنه درخت شروع به بزرگ شدن می کند و شاخه های نازک تقریبا بی برگ آن پائین می افتد. شاخه های آن بسیار ضخیم می باشد. درخت بائوباب یک درخت برگ ریز است که هنگام زمستان فصل برگ ریزان آن می باشد که منظره  این درخت از دور مثل این است که ریشه های گیاه بالای درخت قرار گرفته و حتی برخی این درخت را سرنگون نیز نامیده اند.گل ها ظرف ۲۴ ساعت از درخت سقوط کرده و در این هنگام دارای بوی نا خوشایندی می شوند.

درخت بائوباب درفصل بارانی سال، تنه درخت برجسته و متورم می شود تا شانه های نرم و اسفنج شکل آن آب را جذب کنند.  می‌تواند تا ۱۲۰هزار لیتر آب را در تنه خود ذخیره کند.سپس در طول فصل گرما، آنگار که درخت رژیم گرفته باشد از آبی که در خود ذخیره کرده استفاده می کند. فیلهای تشنه از خرطومشان برای سوراخ کردن تنه درخت استفاده می کنند واز چوب نرم و مرطوب آن را می جوند. حتی افرادی که در صحرا هستند، می توانند با جویدن چوب بائوباب و مکیدن آب درونی آن، زندگی شان را نجات دهند.

بائوباب

ارتفاع درخت بائوباب:

ارتفاع این گیاه به ۲۵ متر و قطر تنه آن تا ۱۱ متر و قطر درختان مسن تر به ۲۸ متر ،درختی از بائوباب در آفریقا ارتفاع آن تا ۴۷ متر رسیده بود.

 بائوباب

عمر درخت بائوباب:

بائوباب از درختان بسیار کهنسال آفریقا بوده و در برخی  از مناطق آفریقا از تنه درختان بزرگ مثل یک اتاقک استفاده  نموده، عمر این درختان عظیم الجثه به بالای ۶۰۰سال هم می رسد. عمر درختان بزرگ ممکن است بیش از ۱۰۰ سال باشد.یک درخت بااوباب که در آفریقای جنوبی قرار داشت عمر آن را ۶۰۰۰سال تخمین زدند.

میوه درخت بائوباب و خواص آن:

میوه درخت بائوباب به نام نان میمون شهرت دارد و طول آن به ۴۰ سانتی متر می‌رسد. بخش اسفنجی این میوه دارای ماده‌ای لعاب دار و خوراکی است و رنگی مایل به قرمز و طعمی ترش و شیرین دارد و از آن برای معطر کردن نوشابه‌ها استفاده می‌شود.

بونسای و بائوباب:

در هر حال این درخت بزرگ به وسیله هنر بونسای به درخت کوچکی تبدیل شده و هنرمندان چینی توانسته اند این درخت کهنسال و بزرگ را به داخل اطاق هایشان بکشانند.

میانگین درجه حرارت:

۱۳-۱۰درجه مناسب این درخت بوده،نسبت به کم آبی بسیار مقاوم می باشد و به عنوان یک درخت  مخصوص فضای سبز،خیابان و پارک ها می باشد.

روش تکثیردرخت بائوباب:

این گیاه از طریق قلمه و هم از طریق کاشت بذر می باشد.

خواص بائوباب:

پوست درخت، برگ، میوه، و تنه بائوباب را همه استفاده می شود.پوست بائوباب برای پارچه و طناب، برگ برای ادویه و فلفل و دارو استفاده می شود،  میوه، به نام “نان میمون”، خوردنی است.مردمان در گذشته داخل  تنه بزرگ این گیاه زندگی می کردند.برگ بائوباب تازه  یک سبزی خوراکی شبیه به اسفناج است که به عنوان دارو برای درمان کلیه و مثانه بیماری، آسم، گزش حشرات، و چندین آفات دیگرمورد استفاده قرار می گیرد.

    برای عضویت در خبرنامه ایمیل خود را در کادر زیر ثبت کنید دقت داشته باشید که حتما ایمیل ارسالی از طرف ما را تایید کنید.:

  • برچسب ها: درختان بائوباب، درختان غول پیکر،