عدس یکی از حبوبات است که از قدیم الایام در اکثر نقاط دنیا کشت می شده است . گیه شناسان اعتقاد دارند که عدس حتی قبل از تاریخ نیز وجود داشته است .


خواص دارویی عدس


عدس       Lentil
نام علمی   Lens culinaris medic   

  


کلیات گیاه شناسی
عدس یکی از حبوبات است که از قدیم الایام در اکثر نقاط دنیا کشت می شده است . گیه شناسان اعتقاد دارند که عدس حتی قبل از تاریخ نیز وجود داشته است . عدس از نظر مقدر پروتئین بسیار غی است و دربین گیاهان فقط لوبیای سویا بیشتر از عدس پروتئین درد .
عدس گیاهی است یکساله که ارتفاع آن بیش از 30 سانتیمتر نیست . برگهای آن دارای 6 تا 14 برگچه می باشد که در انتهای آن پیچک قرار درد . گلهای 
عدس رنگ سفید و دارای رگه هایی به رنگ بنفش است . میوه آن غلاف کوچکی است و معمولا در هر غلاف 1 تا 3 عدس وجود دارد .

عدس دو نوع است :
1)عدس رسمی که دانه آن گرد و سنبتا درشت است و رنگ آن سبز مایل به زرد است .
2)عدس ریز یا عدس قرمز که دانه های آن ریز و به رنگ قرمز می باشد .

ترکیبات شیمیایی: 
عدس منبع غنی پروتئین و ویتامین های گروه B می باشد .
مواد موجود در 100 گرم عدس بقرار زیر است :
انرژی                    340 کالری 
پروتئین                  25 گرم 
چربی                     1 گرم 
مواد نشاسته ای       60 گرم 
 کلسیم                  80 میلی گرم 
فسفر                     380 میلی گرم 
آهن                         7 میلی گرم 
پتاسیم                   8 میلی گرم 
ویتامین آ                 600 واحد بین المللی 
ویتامین ب 1            0/4 میلی گرم 
ویتامین ب2             0/2 میلی گرم 
ویتامین ب 3             2 میلی گرم 
آرسنیک                  1 میلی گرم 

خواص داروئی: 
عدس از نظر طب قدیم ایران معتدل و خشک است و مانند دیگر 
گیاهان پوست و دانه آن دارای اثرات متضاد یکدیگر می باشد . یعنی پوست عدس گرم و خود عدس قابض است . بعبارت دیگر پوست آن ملین و مغز آن ضد اسهال می باشد . 
عدس یک غذای کامل است و انرژی لازم را برای کارهای بدنی برای انسان تامین می کند . 
عدس دارای خواص زیر است 
1)عدس زیاد کننده ترشحات شیر است و مادران شیدره حتما باید از آن استفاده کنند .
2)عدس را در کنید و روی پوست ملتهب بگذارید التهاب را برطرف می کند .
3)برای درمان زخم های دهان و گلو و دیفتری عدس را پخته و آب آنرا غرغره کنید .  
4)برای تقویت معده و برطرف کردن گاز معده عدس پخته را با سرکه میل کنید . 
5)آش عدس با روغن بادام برای دوران نقاهت بهترین غذاست.
6)پماد در عدس با سرکه برای ترک دست و پا که بعلت سرما عارض شده سودمند است .
7)عدس را می توان بعنوان مسهل هم مصرف کرد چون دارای لعاب زیادی است که در درمان ناراحتی های روده نیز موثر است .
8)عدس پخته را بعنوان مرهم برای زخم نیز می توان بکار برد .

مضرات : 
عدس با تمام مزایایی که درد نباید زیاد مصرف شود و در خوردن آن اسراف گردد زیرا اولا دیر هضم است و تولید نفخ می کند ثانیا قابض است و جریان خون را در رگها آهسته می کند . البته می توان برای جلوگیری از این عوارض عدس را با روغن کنجد و یا روغن بادام و با سرکه خورد . ضمنا عدس بعلت داشتن میکروپروتئین برای افرادیکه ناراحتی کلیه مخصوصا تقویت کلیه دارند زیانبخش است .


مطالب مرتبط:


کلیات گیاه شناسی و ترکیبات شیمیایی لوبیاخواص دارویی عدسکاشت لوبیا / گیاهشناسی،آب و هوا ، حاکگیاه عدس (کاشت.داشت.برداشت)