تبلیغات
علم کشاورزی|خواص دارویی|کشت گیاهان و قارچ - مطالب اکولوژی

علم کشاورزی|خواص دارویی|کشت گیاهان و قارچ

از هوای تلخ روزگار بیزارم/ اما جای کینه یه درخت می‌کارم

شنبه 24 فروردین 1392

اکــولــوژی کلــزا

الف) درجه حرارت:

تحقیقات نشان داده است که بیش از 90% بذرکلزا در دمای مطلوب 20 تا 25 درجه سانتیگراد در مدت 1 تا 2 روزجوانه می زند بنابراین در این دما بایدکشت کلزا انجام شود همچنین کلزا در تمام مراحل رشد تا حدودی نسبت به سرما مقاوم است ولی تحمل آن به سرما در حالت روزت(8 ـ 6 برگی) بسیار زیاد و در مرحله گلدهی بسیارکم می باشد.

این گیاه می تواند درصورت رشدکافی در پاییز و ایجاد روزت قوی دمای 15- درجه سانتیگراد را بدون پوشش برف به خوبی تحمل نماید بوته های تکامل یافته قوی (به موقع کشت شده)کمتر از بوته های دیرکاشت(کرپه) و تراکم های بالا در معرض خطر سرمازدگی قرار می گیرند درجه حرارت پایه برای کلزا معمولاً 5 درجه سانتیگراد در نظرگرفته می شود.

درجه حرارت مطلوب برای رشد و نمو این گیاه 25 تا 30 درجه سانتیگراد می باشد تا جائیکه دماهای طولانی بالای 35 درجه سانتیگراد سبب از بین رفتن قابلیت جوانه زنی و قابلیت دانه گرده می گردند.

ادامه مطلب

  • نظرات() 
  • جمعه 23 فروردین 1392

    آناتومی گندم/عکس
    بذر،برگ،ساقه،ریشه،گل



    File:WheatFlower1 250px.jpg
    File:250px-WheatFlower3.jpg
    File:Wheat250px-Spiklet.jpg









  • نظرات() 
  • جمعه 23 فروردین 1392

    کرفس Celery 


    نام علمی کرفس Apium graveolens و متعلق به خانواده چتریان (Umbelliferae) است. کرفس از سبزیجات دو ساله است لیکن از واریته های یک ساله آن نیز می توان استفاده نمود. کرفس را به صورت مختلفی و در غذاهای مختلف به صورت خام یا پخته می توان مورد استفاده قرار داد.
    کرفس جزء سبزیجات زمستانه محسوب می شود. آن چه را که عامه مردم ساقه کرفس می نامند و بخش اصلی خوراکی محسوب می شود درحقیقت دمبرگ های کرفس است که گوشتی است. این بخش معمولاً سفید و یا سبز کم رنگ است. لیکن برگ های آن ها که در بالا قرار گرفته تقسیم شده و سبز می باشند. برگ های سبز کرفس را نیز می توان به صورت تازه یا خشک شده در سوپ، آبگوشت و غذاهای دیگر مورد استفاده قرار داد. واریته های کرفس به رنگ سفید و نارنجی و قرمز یافت می شوند لیکن خواص یکسانی دارند. واریته های یک فصله معمولاً سبز هستند. آنها را بایستی در پاییز قبل از بخبندان برداشت کرد. لیکن واریته های دو ساله ی سفید و قرمز بوده و نسبت به واریته های دیگر مقاوم ترند. دمبرگ های
    کرفس های دو ساله به موازاتی که بلند می شوند بایستی زیر خاک قرار گیرند. بنابراین خاک ریزی به مرور بایستی انجام شود تا دمبرگ های گوشتی سفید و مرغوب حاصل شود.
    برای کاشت کرفس زمین بایستی قبلاً در زمستان و یا اوائل بهار آماده شود. زمین را به صورت عمقی بیل زده و شخم کنید سپس آن را شیاربندی نمایید. به طوری که عمق شیارها حدود 30 سانتی متر و عرض آنها 40 تا 45 سانتی متر باشد. در حالی که شیارها را برای کرفس آماده می کنید برای استفاده بیشتر از زمین در حاشیه شیارها می توانید کاهو، تربچه، هویج و یا لوبیای پا کوتاه بکارید. این سبزیجات که در حاشیه شیارها کاشته می شوند قبل از آن که بخواهید کرفس ها را خاک ریزی بنمایید آماده برداشت خواهند شد. هنگامی که شیارها آماده شد ته شیارها را خوب بیل بزنید و خاک را سست نمایید و مقدار قابل ملاحظه ای 
    کود حیوانای به خاک بیفزایید و مخلوط کنید. گیاهچه ها را خریداری نموده آنها را به فواصل 3 تا 4 سانتی متری ردیفی درون شیارها بکارید و یا می توانید آن ها را از بذر شروع کنید.
    بذر را در اواخر زمستان درون جعبه های چوبی بکارید و درگلخانه و در جای گرم و مرطوب قرار دهید تا رویش نمایند. اجازه دهید آنها چند هفته رشد نمایند سپس جعبه ها را به بیرون از گلخانه انتقال دهید. یکی دو هفته صبر کنید تا گیاهچه ها در جعبه مانده تا نسبت به هوای بیرون مقاوم شوند سپس آنها را به درون شیارها منتقل نمایید.
    در مناطقی که هوا گرم است و ریسک یخبندان زمستان و اوائل بهار نیست بذر را می توانید مستقیم در بستری که آماده کرده اید بکارید. بستگی به شرایط آب و هوایی، بذر را می توانید در اواخر زمستان یا ابتدای بهار بکارید. بعد از آنکه 
    گیاهچه ها سبز شدند کیاهچه های اضافی را وجین نموده و از خاک بیرون بکشید.(پس از آبیاری). باقی مانده کیاهچه ها را طوری ردیف نمایید که فواصلی که قبل ذکر شد بین آنها حفظ شود.
    واریته های سبز و سفید یک ساله را می توانید به مرور از اواخر بهار تا اواخر زمستان برداشت نموده و مصرف نمایید. واریته های زمستانه را در اواخر اردیبهشت یا اوائل خرداد با نخ ببندید و اطراف آن ها را خاک بریزید. به مرور که ساقه ها (یعنی در حقیقت دمبرگ ها) بلند می شوند خالکریزی را ادامه دهید (تقریباً هر 2 یا 3 هفته یا بار خاک ریزی کنید). این کرفس ها را به مرور از اواخر پاییز و در طول زمستان می توانید برداشت نموده و مصرف کنید. در زمستان برای آن که از سرما و یخبندان مصون بمانند روی آنها کاه و یا برگ خشک بریزید.
    کرفس با وجود این که کاشت، داشت و برداشت آن زمان می برد و نسبتاً مشکل است لیکن در عوض از خواص متعددی برخوردار است. بسیاری کرفس را به علت خواص دارویی آن مصرف می کنند. برخی از مؤلفین خواص دارویی 
    کرفس را درمان آسم، معالج رماتیسم، معالج نقرس، درمان سرما خوردگی و داروی آرام بخش ذکر نموده اند.
    کرفس ممکن است به انواع آفات و بیماری های قارچی آلوده شده که بایستی به موقع با آنها مبارزه شود. علاوه بر آن برخی از ناهنجاری های فیزیولوژی ممکن است به آنها صدمه زده و باعث آفت محصول شوند.


    شرح گیاه 

    گیاهی است دو ساله یعنی در سال اول برگ تولید می کند و در سال دوم ساقه هوایی گل دهنده ظاهر می شود و بذر می دهد. این گیاه در برخی شرایط مانند گیاهان یکساله در سال اول تولید گل و بذر می نماید گلهای کرفس کوچک و سفید رنگ اند که بصورت چتر مرکب ظاهر می شود و در انتهای ساقه گل دهنده به ارتفاع 60 تا 90 سانتی متر قرار می گیرد. این گیاه دارای ریشه قائمی به طول 6 تا 7 سانتی متر و به قطر 5/1 سانتی متر است از اطراف این ریشه ریشه های جانبی متعددی و از قسمت انتهائی آن ساقه های تو خالی، شیاردار و عاری از کرک خارج می شود.ظاهر ریشه اصلی گیاه،ناهموار و رنگ آن خاکستری قهوه ای است برگهای آن دارای ظاهری شفاف، کمی ضخیم و مرکب از 3 تا 7 برگچه مثلث یا لوزی شکل دندانه دار و معطر است. بر اثر پرورش زیاد موفق به ایجاد واریته های متعددی از این گیاه شده اند واریته های آن عبارتند از : کرفس برگی (Aog. Var. Secalinum) کرفس قمری (Aog. Var. rapaceum) کرفس معمولی (Aog. Var. dulce) که نوع اخیر در ایران در سطح نسبتاً وسیع کشت می شود.

    نیاز اکولوژیکی 

    افزایش عملکرد تنها در مناطقی که دارای آب و هوای معتدل نسبتاً گرم (حدود 18 درجه سانتی گراد) است بوجود می آید. این گیاه در مرحله رویشی به دمای پائین و در مرحله تولید بذر به دمای بالایی نیاز دارد. مناسب ترین خاک برای کاشت کرفس زمینهای هوموسی است. زمینهای نیمه سنگین و سنگین عمیق با مواد آلی نسبت به زمینهای سبک، برتری دارند. کرفس در خاکهایی با بافت خوب و زهکشی شده نتیجه خوبی می دهد. مناسب ترین PH خاک برای کرفس بین 6 تا 5/7 است. زمین مورد کاشت باید همواره مرطوب باشد. کرفس به خشکی خاک بسیار حساس است. این گیاه در نقاط نسبتاً خشک و باران مناسب در طول سال محصول چشمگیری می دهد کرفس بیشتر از دیگر سبزیها از کم آبی لطمه می بیند انواع دیررس در نقاطی با زمستانهای ملایم و انواع بهاره یا زودرس در مناطقی با تابستانهای خنک،انواع تابستانه یا متوسط رس در نقاطی با پائیز طولانی بخوبی رشد می کند. کرفس یخبندانهای تا حدود(5-) درجه سانتی گراد را نیز تحمل می کند. 
    آماده سازی خاک 

    جهت تقویت خاک بویژه خاک های شنی که از نظر مواد آلی ضعیف هستند استفاده از کودهای پوسیده دامی توصیه می شود. در مورد استفاده از کودهای شیمیایی مقدار و نوع آن بستگی به نوع خاک، حاصلخیزی و مقدار مواد آلی موجود در آن دارد و معمولاً حدود 160 کیلوگرم ازت، 100 کیلوگرم P2o5 و 250 کیلوگرم K2O و 150 کیلوگرم Cao و 20 کیلوگرم Mgo در هکتار توصیه می شود.
     تاریخ و فواصل کاشت 

    در کشت های مکانیزه فاصله ردیف ها در زمین اصلی 5 سانتی متر و فاصله بوته ها را از همدیگر 40 تا 50 سانتی متر در نظر می گیرند.

    کاشت 

    کرفس را با بذر زیاد می کنند. بذر را ابتدا در خزانه می پاشند و پس از آن نشای بدست آمده را به محل اصلی منتقل می کنند. بذر کرفس بسیار ریز است (کوچکترین بذر از سبزیها) تاریکی (ریختن خاک روی بذر) و گرمای 20 درجه سانتی گراد از جوانه زنی بذر جلوگیری کرده (گیاه نوری) و مرطوب کردن بذر قبل از پاشیدن به جوانه زنی آن کمک می کند. برای اینکار بهتر است که بذرها را قبلاً با آب خیس کرده و پس از گذشت 4 تا 5 روز پس از ظاهر شدن ریشه چه (به اندازه 2 میلی متر) با دقت فراوان در بستر خزانه پاشید.(آبیاری در مورد بذرهای جوانه زده ضروری است.) بذر کرفس از گروه بذرهای نوری است (شدت نور تغییراتی در پوسته بذر بوجود می آورد تا تبادل اکسیژن و گاز کربنیک برقرار شود) بنابراین پاشیدن بذر سطحی است. مدت پرورش نشاء در خزانه حدود 2 ماه است. دمای مورد نیاز در خزانه ابتداء 18 تا 20 درجه سانتی گراد و پس از جوانه زدن حداقل 12 درجه سانتی گراد است (دمای مناسب بین 16 تا 18 درجه سانتیگراد است). بذر پاشی در خزانه به صورت دست پاش و یا خطی به فاصله حداقل 15 سانتی متر از یکدیگر صورت می گیرد. مقدار بذر لازم برای یک متر مربع حدود 5 گرم است (150 تا 200 گرم هکتار ت 5000 تا 8000 گیاه) پس از گذشت حدود 4 هفته وقتی برگهای اولیه ظاهر شد باید منشأ ها را به فاصله 5×5 سانتی متر تنک کرد (خزانه دوم) . این عمل باعث می شود که هنگام در آوردن نشاءها از خزانه اول کلاهک ریشه شکسته و ریشه های جانبی بیشتری تولید شود. باید دقت شود که دمای محل کاشت ثانوی (خزانه دوم) و یا زمین اصلی زیاد با خزانه اولی تفاوت نداشته باشد زیرا در غیراینصورت چنانچه نشاء های جوان در محیطی با دمای کمتری از خزانه اول رشد کند و بویژه اگر طی یک دوره طولانی سرما قرار گیرد طی مدت کوتاهی ساقه گل دهنده گیاه ظاهر شده و به گل و بذر می نشیند. در کشت های مکانیزه فاصله ردیف ها در زمین اصلی 5 سانتی متر و فاصله بوته ها را از همدیگر 40 تا 50 سانتی متر در نظر می گیرند. مدت زمان خزانه گیری در کشت های مراحل اول 4 هفته در خزانه اول و 6 هفته در خزانه دوم است این مدت برای کشت های مراحل بعد کاهش می یابد و کلاً به 5 تا 6 هفته می رسد بهتر است از نشاء های بزرگتر استفاده شود تا عملکرد بیشتر و محصول مرغوب تری بعمل آید. وزن نشاء ها باید حداقل 5 گرم (بهتر است حدود 10 گرم) باشد. نشاء ها باید 3 تا 5 برگ داشته باشند. بهتر است نهالهای جوان در خزانه با دمای بالای 16 درجه سانتی گراد نگهداری شود. قبل از اینکه نشاء کرفس به زمین اصلی منتقل شود باید آنرا قبل از خارج کردن از خزانه به محیط بیرون عادت داد. این عمل با برداشتن پوشش پلاستیک از روی خزانه یا باز کردن تدریجی در بهای ورودی و خروجی گلخانه ها انجام می گیرد. برای مقاوم کردن گیاه بهتر است از آبیاری نشاء ها برای مدت چند روزی خودداری کرد. هر چند که سرما در اوایل دوره رشد گیاه مهمترین عامل ظهور گل قبل از رشد کامل بوته است ولی عواملی دیگری از جمله خواص ژنیتکی بذر، ضعیف بودن بذر و کم آبی و خشکی زیاد زمین در هنگام احتیاج مبرم گیاه به آب و بالاخره پرورش نشاء در محیطهای سرد (کمتر از 16 درجه سانتی گراد) بطور متوسط باعث گل دادن بی موقع کرفس می شود. مرحله زایشی کرفس بطور طبیعی با بهاره کردن بوجود می آید. دمای موثر بین 4 تا 14 درجه سانتی گراد است سرمای پائین نیز پس از جوانه زنی بذر می تواند گل دهی کرفس را باعث شود با ادامه رشد تاثیر سرما افزایش می یابد. در کشت های اوایل سال که گیاهان با سرمای زیاد مواجه هستند باید دمای خزانه را بالاتر از 16 تا 18 درجه سانتیگراد نگهداشت. دمای بالا (25 تا 30 درجه سانتی گراد) به مدت 10 روز یا بیشتر قبل از نشاء کردن به علت وابهاره شدن (Devernalisation) از گل دادن گیاه جلوگیری می کند.

    داشت 


    پس از کاشت بذر مادامی که بوته ها هنوز جوان هستند باید حداکثر مراقبت را در آبیاری اعمال کرد تا از خشک شدن سطح خاک در زمانی که بوته ها مستقر نشدند جلوگیری شود.دفع علفهای هرز تا موقعی که نشاء ها رشد کافی نکرده اند با وجین های مکرر در سطوح بزرگ به کمک ماشین های وجین کن و یا استفاده از علف کش های اختصاصی صورت می گیرد. سفید کردن کرفس عبارتست از جلوگیری از تشکیل پاره ای از ترکیبات شیمیایی که در اثر فعالیت کلروفیل برگ و دمبرگهای جوان انجام می گیرد. در قدیم برای کم کردن و یا از بین بردن این ترکیبات و تولید کرفس با طعم و لطافت مرغوب مقدار و فعالیت کلروفیل را کاهش می دادند. این عمل با محروم کردن گیاه از نور خورشید صورت می گیرد. برای این کار از وسایل مختلفی استفاده می کنند. خاک دادن پای بوته ها و یا پوشاندن دمبرگها با وسایلی مثل نوارهای کاغذی، لوله های سفالی، تخته و غیره از آن جمله اند. در حال حاضر از ارقامی استفاده می شود که بر اثر اصلاح نژاد دمبرگهایی متمایل به رنگ سفید تولید می کنند (Self blanching) هر چند که انواع سبز روشن کشت می شود. مهمترین بیماری کرفس زنگ کرفس (Septoria apiicola) است که این بیماری ابتدا به رنگ لکه های زرد متمایل به قهوه ای روی برگها ظاهر می شود و بعد به صورت لکه های سیاه رنگ که همان هاگدان سیاه حاوی اسپورهای قارچ است، توسعه می یابد و باعث از بین رفتن برگها می شود.رطوبت زیاد شیوع بیماری را افزایش می دهد. برداشت 

    علائم ظاهری رسیده بودن کرفس را می توان با تغییر رنگ برگهای مرکزی از سبز به سبز روشن رشد خوب و قوی دمبرگها که قسمت اعظم مصرف تغذیه را تشکیل می دهد و بالاخره زمانی که دسته کاملی از مجموعه دمبرگها ایجاد شد تشخیص داد. برداشت کرفس در سطوح کوچک با چاقوی دسته بلند که گیاه را حدود چند سانتی متر از زیر خاک قطع می نماید انجام می گیرد. در سطوح بزرگ می توان کرفس را با ماشین های مخصوص برداشت نمود. هر چند که زمان برداشت کرفس در هر مرحله از رشد امکان پذیر است ولی برداشت محصول تا موقعی که بوته به اندازه کافی رشد نکرده است توصیه نمی شود.

  • نظرات() 
  • نخود معمولی

    یکشنبه 6 فروردین 1391

    نخود معمولی



    شناسنامه


    نخود Leguminosae:تیره
    Cicer ariegtinum – C.grossum salisb:نام لاتین
    Chick pea – Chicken pea:نام انگلیسی
    نخود – نخود معمولی:نام فارسی
    حمص:نام عربی


    شرح گیاه


    نخود گیاهی علفی یکساله، کوچک، کرکدار، روز بلند که تقریباً 25 تا 50 سانتی متر ارتفاع دارد. ریشه آن بخوبی منشعب می شود و تا عمق یک الی دو متری خاک نفوذ می کند. 
    ساقه آن منشعب استوانه ای و پرزدار است. برگهای آن مرکب، متناوب که حدود 5 سانتی متر طول داشته دارای 9 تا 15 جفت برگچه با یک برگچه منفرد در انتهاست. گلهای نخود به صورت منفرد و بر روی دمگل نسبتاً بلندی قرار گرفته است. رنگ گلها سفید یا آبی بنفش است. گلهای نخود دارای کاسه گلی بلند و باریک است که از 5 کاسبرگ به هم پیوسته تشکیل یافته است. دارای یک تخمدان و 10 پرچم به شکل دیادلفوس است. 
    پرچم ها همزمان با باز شدن جداره غشای بساک بطور دسته جمعی و قبل از بازشدن 
    گل در بالای کلاله قرار می گیرند و لذا امکان دگر کشنی را کاهش می دهند. با توجه به اینکه جدار غشای بساکها قبل از باز شدن غنچه ها از هم جدا و دانه گرده بر روی کلاله پخش می شود نرعقیم کردن مکانیکی آن مشکل است. میوه آن غلافی است متورم و پرزدار که حاوی 1 تا 3 دانه است. 
    دانه نخود به رنگ سفید، کرمی رنگ، زرد، قرمز قهوه ای و یا سیاه است. سطح دانه در بعضی ارقام صاف و در برخی دیگر چروکیده است. وزن یکصددانه آن بین 9 تا 40 گرم متغیر بوده و هرچه رنگ بذر روشن تر باشد وزن آن بیشتر است. 
    تثبیتِ ازت: 
    نخود همچون دیگر حبوبات بازندگی همزیستی با باکتریها قادر به تثبیت ازت اتمسفر است. نژادهایی از ریزوبیوم که درنخود گره سازی میکنند. ( R. Leguminosarum ) بسیار اختصاصی بوده و فقط در گونه های نخود قادر به تولید گره می باشند. 
    اگر نخود به طور صحیح با باکتری تلقیح شده باشد ریزوبیوم ها حدود 30 درصد ازت مورد نیاز آنرا تامین می کنند و بقیه را هم بایستی از طریق خاک تأمین کرد. معمولاً 10 الی 12 روز پس از کاشت گره ها شکل می گیرند. و 15 تا 20 روز پس از کاشت تثبیت ازت شروع می شود. طول دوره تثبیت ازت تحت تأثیر شرایط محیطی مخصوصاً درجه حرارت و رطوبت خاک است.
     

    نیازهای اکولوژیکی


    نخود
    گیاهی است مقاوم به خشکی نیاز به اقلیمی خشک و سرد دارد. و دارای دو تیپ زمستانه و تابستانه است تیپ زمستانی آن دارای دانه های ریز بوده و بیشتر در ممالک شرقی آسیا و ایران کاشته می شود. این دسته از گیاهان کوچک با گلهای صورتی و فوم رویش خوابیده هستند. دانه های آنها به رنگهای مختلف بوده و دارای رنگیزه آنتوسیانین می باشند. 
    تیپ تابستانه آن دارای دانه های درشت وبه رنگ کرم است. این تیپ نخود را در کشورهای غرب آسیا و همچنین ایران می کارند. این دسته از گیاهان فاقد آنتوسیانین بوده و گلهای آنها سفید است. این نوع نخودها به تیپ مدیترانه ای هم مشهور هستند. نخود نه تنها دمای بالا بلکه دمای پائین را نیز به خوبی تحمل می کند. 
    جوانه زنی بذرهای آن در دمای 2 تا 5 درجه سانتی گراد آغاز می شود. و شاخ و برگ آن تا دمای 
    (8- الی 11-) درجه سانتی گراد را تحمل می کند. دمای مطلوب برای رشد آن 20 تا 30 درجه سانتی گراد است. این گیاه در طی دوره گل دهی نیاز به دمایی معتدل دارد و هوای داغ وتنش خشکی باعث کاهش محصول می شود دوره گل دهی آن ممکنست بیش از یک ماه طول بکشد و با توجه به اینکه نخودگیاهی است با رشد نامحدود غلافهای آن به طور همزمان به مرحله بلوغ نمی رسند. هنگامیکه دمای روز 35 درجه سانتی گراد و دمای شب 14 الی 15 درجه سانتی گراد باشد این گیاه بهتر می رسد. رطوبت بالا و هوای ابری اثری نامطلوبی بر روی گل دهی و غلاف دهی آن داشته و مقدار مواد قابل ذخیره در بذر را کاهش می دهد. نخودگیاهی روز بلند است و عمل متقابل درجه حرارت و طول روز تاریخ گل دادن آن را تحت کنترل دارد. بین مقدار شاخه های فرعی گیاه و عملکرد گیاه رابطه مستقیم وجود دارد. تراکم بوته در واحد سطح تعداد شاخه های فرعی گیاه و غلافهای آنرا تحت تاثیر قرار می دهد، با افزایش تراکم و دور شدن از تراکم مطلوب تعداد شاخه های فرعی گیاه در نتیجه غلافهای آنها کاهش می یابد از طرفی دیگر با کاهش تراکم و دور شدن از تراکم مطلوب نیز قادر به جبران کاهش محصول حتی با افزایش تولید بیشتر شاخه های فرعی نمی باشد. با بزرگ شدن غلاف معمولاً تعداد گل و تعداد غلاف در گیاه کاهش پیدا می کند.غلاف نخود با توجه به برداشتن کلروفیل وانجام عمل فتوسنتز در مناطق خشک دارای اهمیت است ریشه های نخود قوی و انبوه هستند ومعمولاً ریشه های واریته های دیررس به مراتب از واریته های زودرس راست تر و انبوه تر هستند. 


    خاک


    این گیاه بر روی اکثر خاکها مخصوصاً لومهایی که به اندازه کافی دارای آهک هستند رشد می کند بافتهای سنگین، رسی و مرطوب مناسب گیاه نیستند . استفاده صحیح از کود می تواند افزایش عملکرد نخود را باعث شود. این گیاه اکثراً برای افزایش محصول نیاز به کودهای فسفره پتاس دارو آهک دارد. آهک را بایستی قبل از کاشت استفاده کرد و بطور کامل آنرا با لایه شخم خاک مخلوط می کنند. بهتر است آنرا همراه با شخم پائیزه با خاک مخلوط کرد. 
    هنگامی که نیاز به منیزیم باشد، سنگ آهک دولومیت، مصرف می شود زیرا دارای کلسیم و منیزیم می باشد. 
    در موقع کاشت نخود حدود 20 کیلوگرم ازت در هکتار استفاده می شود واکنش نخود به فسفر متغیر است جایی که آب عامل محدود کننده ای برای رشد گیاه باشد معمولاً گیاه به فسفر واکنش نشان می دهد حتی اگر 
    خاک از نظر فسفر در دسترس گیاه فقیر باشد. 
    نخودهنگامیکه درخاک تنها ppm2 فسفر قابل دسترس وجود داشته، باشد. کمبودی نشان نمی دهد. برای دستیابی به حداکثر عملکرد نخود نیاز به مقدار کافی گوگرد است بدون گوگرد نخود قادر به تثبیت ازت به میزان لازم نخواهد بود. 
    پس از آزمایش خاک چنانچه مقدار گوگرد آن حدود ppm 10باشد بایستی حدود 20 الی 30 کیلوگرم گوگرد در هکتار مصرف نمود. ا زمصرف آن به شکل گرانول به علت کند آزاد شدن باید خودداری کرد. عنصر گوگرد باعث کاهش pH خاک می شود. واکنش نخود به روی بسیار کم است و در صورتیکه مقدار آن در خاک کمتر از ppm 6/0 باشد بایستی به مقدار 5 کیلوگرم روی در هکتار مصرف نمود. در صورت کمبود منگنز نیز حدود 10 کیلوگرم در هکتار استفاده می شود. چنانچه PH خاک کمتر از 5/5 باشد و یا نخود برای سومین سال در مزرعه کاشته شود ناچاراً باید مولیبدن مصرف کرد. نخود به شوری خاک بسیار حساس است. جوانه زنی ضعیف در خاکهای شور منجر به عدم یکنواختی در سبز شدن آن می شود. دانه های نخود در خاکهای شور پروتئین کمتری داشته و درصد جوانه زنی کاهش می یابد. 
    کاشت: نخود در فاصله بین ماه های اسفند و اردیبهشت کاشته می شود. شخم خاک درصورتیکه زمین تحت فرسایش نباشد در پائیز انجام می شود، تا ضمن نرم کردن خاک امکان کاشت گیاه در بهار زودتر فراهم شود. عمق شخم خاک بایستی حدود 10 الی 12 سانتی متر باشد. 
    برای کشت آن نیز به بستری فارغ از علف هرز و حاصلخیز می باشد. معمولاً بذر را در عمق 5/2 تا 6 سانتی متر و در ردیفهای با فاصله 15 سانتی متر در ابتدای بهار هنگامی که دمای خاک کمتر از 5 درجه سانتی گراد نباشد، کشت می کنند. کاشت آن معمولاً با یک بذر کار معمولی انجام پذیر است.
     

    تناوب


    نخود را در تناوب پس از ذرت قرار می دهند. ترتیب معمولی مورد استفاده ذرت، نخود، غلات دانه ریز و یک گیاه علوفه ای است. تناوبی که دارای سیب زمینی است برای نخود مفید نیست زیرا برای کنترل جرب Scab سیب زمینی نیاز به PH اسیدی است. 
    بعد از انواع زودرس نخود گیاهی چون لوبیا سبز یا سویا می کارند و به عبارتی سیستم کاشت مضاعف را به اجرا می گذارند این امراز بعضی لحاظ موفقیت آمیز است اما خطر آفات و بیماری را افزایش می دهند مخصوصاً از این نظر که این گیاهان به برخی از ارگانیسم های مشترکاً حساس هستند. 
    کشت مداوم نخود باعث افزایش بیماری و مشکل حشرات می شود. لذا در یک مزرعه هر 4 الی 5 سال یکبار بایستی اقدام به کشت نخود کرد. 


    داشت


    آبیاری: آبیاری به موقع و منظم یکی از عملیات لازم داشت نخود است. نخود همچنانچه از کم آبی صدمه می بیند زیادی آب نیز اثر منفی برعملکرد آن دارد. فواصل بین آبیاری گیاه در هر منطقه را بایستی به طور مجرا با در نظر گرفتن وضعیت اقلیمی و شرایط گیاه تعیین کرد. در عین حال آبیاری بیشترین اثر خود را در مرحله گل دهی گیاه نشان می دهد. 
    بطور کلی نخود بین 110 تا 240 میلی لیتر آب مصرف می کند تا حدود 900 تا 3000 کیلوگرم در هکتار بذر تولید کند. نخود قادر است آب را از اعماق بیشتر از 150 سانتی متر خاک جذب کند. اما بیشترین جذب آن از عمق 60 سانتی متری خاک که بیشتر ریشه ها در آنجا متمرکز شده اند انجام می شود. در کشت دیم در مقایسه با کشت آبی نخود ریشه های عمیق تری تشکیل می دهند.
     

    مبارزه با بیماریها و آفات:


    بیماریها: بیماریها نخود شامل : 
    (1) بیماری برق زدگی نخود عامل آن قارچی بنام Ascochytarabiei))است . بهترین راه مبارزه با آن کشت ارقام مقاوم نخود است ( در ایران بین ارقام داخلی فقط ارقام نخود سیاه زران زنجان و شماره 154 کرج به این بیماری حساس نیستند) 
    (2) سفیدک دروغین برای کنترل آن بایستی با مشاهده اولین علامت قارچ کاراتان یا میلدکس به فاصله زمانی 10 الی 14 روز به مدت دو نوبت استفاده کرد. 
    (3) بیماری بوته زردی عامل بیماری قارچ ( Fusarium Lataritum nees ) است که مبارزه با آن مشکل و اقدامات زراعی مانند آیش، تناوب و آبیاری صحیح توصیه می شود.
     

    هرس علفهای هرز


    نخود در رقابت با علفهای هرز ضعیف است علفهای هرز با رشد زیاد ضمن تولید اشکال در برداشت محصول آنرا نیز کاهش می دهند مخصوصاًَ خارلته ( Circium arvense) . 
    مشکل علفهای هرز در صورت کشت نخود در زمینی که قبل از آن چمن کاشته شده بوده بسیار زیاد خواهد بود. هرس کردن در حد فاصل بین کاشت تا سبز شدن، گیاهچه های علف های هرز را از بین می برد. هنگامی که نخود سبز می شود از هرس کردن باید خودداری نمود تا گیاه بخوبی ریشه بگستراند. هرس کردن در مرحله 4 تا 6 برگی نخود امکان پذیر است. اما بدون خسارت نخواهد بود. 


    برداشت


    با زرد شدن برگهای پائینی نخود معمولاً آبیاری را قطع می کنند. علت قطع آبیاری در این مرحله جلوگیری از رشد زایشی گیاه است زیرا نخود دارای رشد نامحدود بوده و ادامه گل دهی یکنواختی تولید و برداشت را از بین می برد. از نظر تجربی بهترین زمان برداشت نخود هنگامی است که در صورت فشرده شدن در زیر دندان بشکند و له نشود. کیفیت نخود به هنگام رسیدن درمقایسه با تعداد از حبوبات سریعتر تغییر می کند. با وجود آنکه در این دوره مقدار قند کاهش می یابد نشاسته افزایش می یابد. اصولاًَ هرچه نخود بزرگتر می شود سخت تر می شود. نخود را می توان با کمباین برداشت نمود برای این کار باید دانه کاملاً رسیده باشد به همین خاطر از مواد شیمیایی برای تسریع در خشک کردن آن استفاده می شود. انبار کردن نخود زمانی انجام می شود که رطوبت آن حدود 16 درصد یا کمتر باشد، بهترین روش برای خشک کردن نخود جریان طبیعی هوا است. مشخصات مطلوب در برداشت نخود با کمباین: 
    1) فرم بوته ای: بوته های ایستاده در مقایسه با انواع خوابیده قابلیت برداشت با کمباین را داشته و عملیات داشت آنها با کولتیواتور بهتر انجام می شود. 
    2) ارتفاع بوته، بلندی بوته در نخود صفت مطلوبی برای برداشت مکانیزه است. فاصله اولین غلدف تا سطح خاک هرچه نخود در سطح بالاتری از زمین غلاف تولید کند، بهتر است. 


    صفات مطلوب و موثر در عملکرد نخود


    (1) بزرگی بوته (2) تعداد غلاف در بوته (3) درشتی غلاف (4) تعداد دانه در غلاف (5) درشتی دانه (6) مقاومت نسبت به آفات بیماریها، از صفات مطلوب دیگر می توان درصد پروتئین و مواد معدنی، رنگ دانه ( نخود سفیدرنگ بازار پسندتر است) کیفیت پخت ( کاهش زمان لازم برای پخت) را نام برد. 

    دامنه انتشار


    درهمه نواحی پرورش می یابد. 



    منبع: http://daneshnameh.roshd.ir

  • نظرات() 
  • خبرنامه علم کشاورزی

      برای عضویت در خبرنامه ایمیل خود را در کادر زیر ثبت کنید دقت داشته باشید که حتما ایمیل ارسالی از طرف ما را تایید کنید.:

    PageRank Checking Icon

    آخرین پست ها


    نویسندگان


    نظرسنجی

    • آیا مطالب وبسایت راضی کننده است؟




    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :

    اَبر برچسبها